မျက်လှည့်
သရုပ်ပျက်လူမှုဗေဒနဲ့
ပိန်ချိုင့်နေတဲ့ နိုင်ငံတော် ...
အဲ့ဒိလို အိုနာကျိုးကန်းနေတဲ့
ကုဗသေတ္တာထဲမှာ ငါတို့ပိတ်မိနေခဲ့
ပြီးနောက်
ငါတို့ လွတ်မြောက်ချင်နေချင်ခဲ့
ဒါဟာ တရားမျှတမှုရဲ့ နို့ညှာ
ဒါဟာ တရားဆိုတဲ့ချိန်ခွင်ရဲ့ လျှာ
ဝုန်းခနဲဆိုပြီး အသက်ရှုကြပ်နေကြ
ပြီးတော့ ဝုန်းခနဲ ပြန်ပေါ်လာကြ ။
ဒေးဗစ်ကော်ပါဖီးလ်လို ...
ဗာဂို
.jpg)
5 Comments
❤️
ReplyDeleteNice poem...
ReplyDeleteI like this poem.
ReplyDeleteDone👍👍👍
ReplyDeleteဝုန်းခနဲ
ReplyDelete