20-Second Timer
Time remaining: 20

 


ငါတို့များ 


ရှဲခနဲ ... တစ်ချက်ထဲနဲ့တင် ကမ္ဘာကို မီးလောင်တိုက်သွင်းလိုရတဲ့ မီးခြစ်ဆံလေး 

သူ့ရဲ့ ခွန်အားဟာ ငါတို ယုံကြည်နေတဲ့ အရာတွေထက်ပိုပြီး ပိုပြီးလေ ... 


မင်းရော ငါရော 

ဟိုလူရော ဒီလူရော ငိုကြ

ငါ ဇာတိမာန်သီချင်းကို ဆိုမယ် ။ 


"ဒါ တိုတိုင်း တိုပြည် တိုနဲ့မဆိုင်ပေ 

ဒါ တိုတိုင်း တိုပြည် တိုနဲ့မဆိုင်ပေ "


ခေတ်ဟာ အနီရောင်မျက်လုံးနဲ့ ယုန်မဲတွေလိုပါပဲ

ပြည်တွင်းစစ်ရဲ့ အန္တရာယ်နံ့ကို နှာခေါင်းတရှုရှုနဲ့ အနံ့ခံနေရတယ် ။ 


အချိန်သာဝယ်လိုရရင် ကိုယ့်စော်ကို မျက်ဖြူလန်အောင် နှိက်ချင်နေကြတဲ့ကောင်တွေချည်းပဲ

ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ဒေသ "ကို ညီမ ဒီနေ့ လာနေတာ " 

ကဲ ... ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ 

လျှော်လိုက်ကြရုံပေါ့ ။ 


ကောင်းသော မကောင်းသော ည 

ကောင်းသောညလည်း ကောင်းတယ် 

မကောင်းသောညမှာလည်း ကောင်းနေတယ် ။ 


ငါတိုဟာ မြိုပြအလှတရားကို အရည်ဖျော်ပြီး လက်ဖျံရိုးပေါ်က သွေးကြောစိမ်းစိမ်းထဲ ထိုး သွင်း ခဲ့ကြဖူးသူ 

ခဲပတ်တွေပေါ်မှာ ကိုယ့်ဘဝကို တင်ရှိကြသူ 

အဲ့ဒိလို နေ့မျိုးတွေမှာ

ကျည်ဆံအပြည့်ဖြည့်ထားတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ခရစ္စတိုဖာ ကိုလံဘတ် လိုမျိုး ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ခဲ့ဖူးသူ ။ 


ဝေးသွားတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်နာမည်ကိုယ် အကျယ်ကြီး အသံထွက်ပြရတာမျိုးပါ 

နီးနေရင်လည်း "ချစ်တယ်" ဆိုတဲ့စကားသံကို မျက်လုံးချင်းဆိုင်ကြည့်ရုံနဲ့ အလိုလိုသိနေတာမျိုးပါ ။ 


ဟေ့ကောင်ရေ 

ဟိုးအဝေးမှာ မီးလေးတစ်လုံး လင်းနေရဲ့ 

ဒါ ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်လာနိုင်ရဲ့ 

ငါတိုလည်း အဲ့ဒိကဗျာထဲ နစ်ဝင်ပြီး သေ သွား နိုင် ရဲ့ ။ 


တယ်လီဖုန်းနာပါတ် အလုံးသုံးထောင်ကျော်ကိုမှတ်မိနေတဲ့ တရုတ်စစ်သည်မယ်တွေရဲ့ ဦးနှောက်ကို ချစ်တယ် 

ငါ့ကိုယ်ငါ ချစ်တယ် 

မင်းတိုနဲ့ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ချစ်တယ် ။ 


မျက်စိမှိတ်လိုက်ရင် ဘာမှ မမြင်ရတော့မယ့် ဘဝများ 

ငှက်မွှေးပုံတတ်တူးအောက်က အတိတ်တွေကိုတော့ ဖီးလ်မလာခဲ့ကြ ။ 

                                                                  ဗာဂို